Syn Neriasza, brat Serajasza, przyjaciel i sekretarz proroka Jeremiasza (Jer 36:4nn). Baruch był uczonym człowiekiem ze szlacheckiej rodziny (Jer 51:59nn), wiernie służył prorokowi. Zgodnie z instrukcjami Jeremiasza Baruch spisał proroctwa tego proroka, przekazując je książętom i namiestnikom. A jednym z nich było oskarżenie skryby i proroka Jeremiasza o zdradę, pokazując królowi, jako dowód swoich twierdzeń, pisma, które zdołali zdobyć. Gdy król przeczytał dokumenty, jego wściekłość była wielka. Kazał ich aresztować, ale uciekli. Po zdobyciu Jerozolimy przez Babilończyków (586 pne) Jeremiasz był dobrze traktowany przez króla Nabuchodonozora – a Baruch został oskarżony o wywieranie wpływu na Jeremiasza, aby nie uciekać do Egiptu (Jer 43:3). Ale w końcu obaj zostali zmuszeni do udania się tam z resztą Judy (Jer 43:6). Podczas uwięzienia Jeremiasz nadał Baruchowi tytuł do ziemi kupionej od Hanameela (Jer 32,8-12).